Marco Strijks

In een mail van een goede bekende las ik een samenvatting van een onderzoek inzake gaymarketing. Af en toe krijg ik wel eens vragen over hoe dit aan te pakken. Gaymarketing is vooral gewoon doen en niet te veel na denken wat de omgeving daarvan denkt. Dit is volgens mij nog steeds een grote drempel als het gaat om gaymarketing. In onderstaand onderzoek wordt vooral de hardcopy media als voorbeeld gebruikt. Het onderzoek kan doorgetrokken worden richting multimedia als typische gaysites als www.gay.nl, www.gaycuracao.com en andere sites die zich richten op de gaycommunity. Naast deze media zijn er natuurlijk de festivals als de roze maandag (Tilburg), de roze zaterdag (elk jaar in een andere toonaangevende stad), de roze zondag (Kwakoe Amsterdam), de gaypride (Amsterdam) en het Travestival (Enschede). Vooral tijdens de gaypride in Amsterdam zie je steeds meer organisaties die zich richten op de gaycommunity in Nederland. ABN-AMRO, de FNV, TNT en ING zie je sinds enkele jaren terugkomen. Ook het lokale Midden- en Kleinbedrijf geeft al wel aandacht aan deze potentiële afnemers groep. De stratgie die je gaat hanteren moet duidelijk zijn. Kiezen om gekozen te worden en dat geld vooral in de gaymarketing. Ondernemers, gewoon doen !

Om over gaymarketing en andere marketingvormen te sparren kunnen MKB bedrijven met de innovatieadviseurs van Syntens contact opnemen via www.syntens.nl of door te bellen naar 088 444 0 444.

=====

De meeste bedrijven zien het nut van gaymarketing en adverteren in homobladen nog niet in. Daarmee laten ze een winstgevend segment, waar veel geld kan worden verdiend, onterecht liggen. Dat is de belangrijkste conclusie van Marvin Burchartz, die een onafhankelijk marketingonderzoek verrichtte onder 85 bedrijven.

Uit de afstudeerscriptie van de marketing-student blijkt dat er veel koudwatervrees in de reclamewereld heerst, als het aankomt op het benaderen van de homoseksuele groep consumenten. Zo wijkt de persoonlijke mening over gaymarketing van de respondenten sterk af van die, die ze toeschrijven aan het bedrijf: 50% van hen vindt gaymarketing een interessant segment, maar wanneer de mening van het bedrijf gevraagd wordt, antwoordt nog maar 32,1% met positief.
Burchartz stelt vast dat mensen inzake gaymarketing veel minder lef hebben wanneer zij een bedrijf moeten vertegenwoordigen, dan wanneer zij hun eigen mening geven.

Toch kan een onderneming veel baat hebben bij gaymarketing: het kan de sleutel zijn voor de binding met een nieuwe doelgroep. Zijn onderzoek laat zien dat de homogemeenschap erg trouw en solidair is aan een adverteerder die laat merken zich specifiek op gays te richten. Er kan worden gerekend op een lange relatie. Ondernemers die wél aan gaymarketing doen, hebben daar goede ervaringen mee opgedaan. De Gay Krant komt duidelijk als marktleider naar voren. Van de bedrijven die adverteren in dit blad bereikte 28,9% een groter marktaandeel en voor 23,7% leverde het een groter klantaandeel op.

Burchartz wijst er op dat bedrijven die veronderstellen dat de gay- community tóch wel wordt bereikt via algemene campagnes, hun doel voorbij schieten. Met name de gay-bladen zijn de media die om hun inhoud gelezen worden. Dat betekent dat er sprake is van een grote emotionele binding. Bij zo’n grote binding wordt ook aan elke advertentie aandacht besteed. Dit is bij een dagblad, algemeen tijdschrift of een tv-commercial vele malen lager. Adverteren is dus voor veel bedrijven een grote kans om deze doelgroep te bereiken, zo stelt de onderzoeker. De resultaten van Burchartz onderzoek sluiten naadloos aan bij eerdere resultaten van het internationale gaymarketingbureau Out Now!.